Voedsel, drinken, slaap, ontlasting
en seks. Volgens de piramide van Maslov zijn dit de eerste levensbehoeften. Voor
sommige mensen misschien niet perse in die volgorde… Hoe komt het dan dat ik ’s
morgens als ik wakker word als eerste naar mijn pen grijp?

Piramide van Maslov
Toen ik met mijn bedrijf Zinexprez
begon, waren er mensen die me waarschuwden. Schrijven is geen eerste
levensbehoefte. Hoe denk je daar van rond te kunnen komen? Er werd me met de theorie
van Maslov
om de oren geslagen. Dat dingen als zelfontplooing pas in het topje
van zijn piramide zaten. Als de lagen
eronder niet bevredigd zijn, geven mensen geen geld uit aan schrijven. Dus in
tijden van crisis was het geen verstandige keuze, zeiden ze.

Verschillende niveaus
Eigenwijs als ik ben, sloeg ik die
wijze raad in de wind. En nee, het is niet makkelijk, maar oh, wat geeft het me
veel voldoening! Misschien moet ik er harder aan trekken dan andere ondernemers
om mensen enthousiast te krijgen voor mijn activiteiten. Toch zijn ze er:
mensen die het schrijven boven andere behoeften stellen. Later las ik dat het
Maslov nooit gelukt is om zijn theorie te bewijzen. Sterker nog, mensen bleken juist op alle lagen van zijn
piramide tegelijkertijd hun behoeftes na te streven.

Morningpages
Ik ben er trouwens
het levende voorbeeld van. Het eerste wat ik ’s morgens doe, zelfs nog voordat
ik mijn bed uit stap, is schrijven. Dan heb ik nog geen boterham in mijn maag.
Toegegeven, dit doe ik niet iedere ochtend, soms gaan andere dingen voor. Maar
over het algemeen schrijf ik eerst een paar ‘morning pages’. Ik ben ermee
gestart na het lezen van The Artist’s Way van Julia Cameron. Zij stelt dat het
blokkades naar je eigen creativiteit helpt slechten door iedere morgen een paar
bladzijden vrijuit te schrijven. Alles wat er in je hoofd in de weg zit om je
dag fris te starten, schrijf je van je af.
Bij mij helpt het: daarna heb ik veel
meer creativiteit om brood op de plank te krijgen… En het houdt me gezond.

Luisteren naar je pen
Het is niet alleen het schrijven in
de vroege ochtend dat me op de been houdt. Regelmatig neem ik op andere
momenten in de week de tijd om wat langer naar mijn pen te luisteren. Dan trek
ik me met mijn dagboek even terug op een rustige plek en schrijf over wat me
bezig houdt. De ene keer aan de hand van een leuke opmerking die ik gehoord
heb. De andere keer aan de hand van een foto. Maar ook wel door een gedicht te
schrijven of een kort verhaaltje.

Six word story
Zo’n verhaaltje kan echt heel
kort zijn. Soms in de vorm van een ‘six word story’. Het zinnetje in de foto
bij deze blogtekst is zo’n six word story, slechts bestaand uit zes woorden.
Voor zover ik begrepen heb is Ernest Hemingway ermee begonnen toen hij schreef:
‘For sale: baby shoes, never worn’. Het is een kunst om met zo weinig woorden
toch een heel ‘verhaal’ te suggereren. Door dit te doen over iets wat je bezig
houdt, kom je soms makkelijker tot je eigen kern.

Met schrijven voorzie ik voor
mezelf in een hele belangrijke behoefte. Iets waarmee ik mezelf gezond hou. Het
is voor mij net zo belangrijk als mijn boterham. En met alles wat ik doe in
mijn bedrijf Zinexprez hoop ik anderen dit ook te laten ervaren. Er is alleen één knelpunt. Ik ben er nog niet
achter of de partners van mijn klanten er zo blij mee zullen zijn. Of ze het
weten te waarderen dat er ’s morgens
voortaan als eerste naar de pen gegrepen wordt.

–Corrie–

Eerdere blogs:
Als ondernemer kan ik alleen nog
schaapachtig schrijven.

Mag jij van jezelf genieten van schrijven?

Workshops:
Luisteren
naar je pen

Pennen in het Pinetum

(Foto ‘2012-259 A Writing Six-Word Story’ – Denise Krebs – Flickr)