Sommige schrijvers zijn halve
kluizenaars. Op een andere manier lukt het ze niet om te schrijven. Ze worden
door alles afgeleid. Niet alleen door dingen van buitenaf, maar ook van
binnenuit. Zonder zich af te zonderen van alles en iedereen komen ze niet aan
schrijven toe. Ben jij ook zo’n kluizenaar of heb jij net als ik voldoende aan
rust?

Onverstoorbaar lezen
Van kinds af aan vind ik het
heerlijk om te lezen. Om me te ‘verliezen’ in een boek. Ze konden thuis een
kanon naast me afschieten en nog had ik het niet in de gaten. Dat moest ook wel
in een gezin met vijf kinderen en allerlei vriendjes en vriendinnetjes over de
vloer. Nog steeds moeten ze moeite doen om me los te rukken van mijn boek.

Verschil tussen lezen en schrijven
Ook als ik schrijf, ga ik
daar volledig in op. Heerlijk! Toch zit
er een groot verschil tussen lezen en schrijven. Als ik bij het lezen gestoord
word, pak ik de draad weer op door een paar zinnen terug te lezen. Dan zit ik gelijk alweer in het verhaal en
lees lekker verder. Als ik aan het schrijven ben, kan ik ook terug lezen wat ik
geschreven heb. Maar de gedachtespinsels, de fragiele ideetjes die in de lucht
hingen en nog niet op papier stonden, zijn verdwenen.

Afspraken maken
‘Mam, weet jij waar mijn
bikini is?’, roept mijn dochter in het voorbijgaan en ..POEF… weg zijn de nog
in de lucht hangende verhaallijntjes. Toen de kinderen kleiner waren, kon ik
het ze niet kwalijk nemen. Die vieze luier zit nu eenmaal vervelend, dus dan ga
je huilen. En als je honger hebt ook.
Gaandeweg werden ze ouder en
vielen er afspraken te maken: als mama aan de schrijftafel zit, mag je haar
niet storen. Dat ging alsnog wel eens mis, maar steeds minder vaak. Waardoor ik
de kans kreeg om de meeste gedachtespinsels op papier te zetten voordat ze weer
verdwenen waren.

Schrijven in een B&B
Af en toe trok ik me terug.
Dan reserveerde ik voor een paar dagen een appartementje of een Bed &
Breakfast. Dan kon ik volledig in het schrijven opgaan. Daar genoot ik met
volle teugen van. Op die momenten lukte het me om in korte tijd veel meer op
papier te krijgen dan thuis. Die periodes waarin me terugtrok waren heerlijk.
Toch wilde ik geen kluizenaar zijn om te kunnen schrijven. Dat heb ik ook niet
echt nodig. Ik hoef me niet zoals Peter Buwalda volledig voor de wereld te
verstoppen.

Stilte versus rust
Er is namelijk een groot
verschil tussen afzondering en met rust gelaten worden. Het gaat mij om het
laatste. Om die reden heb ik een eigen ruimte gehuurd om te werken. Een deel
van die ruimte heb ik omgedoopt tot
‘Stiltecoupé’
, waar andere schrijvers ook mogen komen schrijven.
Schrijvers die net als ik een plek nodig hebben waar ze minder afgeleid worden.
Het is er niet volledig stil, maar we laten elkaar met rust. Na afloop van elk
dagdeel nemen we de ruimte om elkaar van feedback te voorzien op de geschreven
teksten.

Het is me gelukt om een boek
te schrijven. Mijn roman ‘De man met de hoed’ komt dit najaar uit. Hiervoor heb
ik geen kluizenaar hoeven worden. Met goede afspraken binnen mijn gezin en de
‘Stiltecoupe’ heb ik de rust kunnen vinden om te schrijven.
Zorg ervoor dat je de juiste
omstandigheden voor jezelf creëert. Besef daarbij dat het meestal niet gaat om
stilte maar om met rust gelaten te worden.

–Corrie–

Eerdere blogs:
Doodstil..stil..rumoerig. Waar
schrijf jij het liefst?

Als ondernemer kan ik alleen nog schaapachtig schrijven.

Workshops:
Luisteren naar je pen – driedaagse cursus
Bloggen, hoe begin je ermee?

Foto: Kluizenaarsgrot – E.Dronkert – Flickr